Kinderpardon

De Afsluitingsregeling langdurig verblijvende kinderen, zoals het Kinderpardon officieel heet, was een regeling waarmee kinderen en hun gezinsleden die tot dan toe geen verblijfsvergunning hadden, een verblijfsvergunning konden aanvragen. Dat de regeling er kwam, was een politiek besluit. Politici wilden iets doen voor gezinnen die vaak al lang zonder rechtmatig verblijf in Nederland waren. De Afsluitingsregeling werd begin 2019 opengesteld en eind 2019 waren alle aanvragen hiervoor behandeld.

Wie kwamen voor het Kinderpardon in aanmerking?

De regeling viel uiteen in twee groepen. De eerste groep betrof gezinnen die een beroep hadden gedaan op de vorige regeling, maar die werden afgewezen op grond van het 'meewerkcriterium'. Dat hield in dat iemand moest hebben meegewerkt aan zijn vertrek. Die voorwaarde is in de Afsluitingsregeling vervangen door het ruimhartiger 'beschikbaarheidscriterium'. Daarmee moest iemand tijdens zijn verblijf beschikbaar zijn geweest voor vertrek. De mensen in deze groep hoefden geen aanvraag in te dienen voor het Kinderpardon, zij kwamen automatisch in aanmerking voor een herbeoordeling.
De tweede groep betrof mensen die niet eerder een aanvraag voor het kinderpardon hadden ingediend, maar die daar door de versoepelde regels nu wellicht wel voor in aanmerking dachten te komen. Zij moesten zelf een aanvraag indienen voor het Kinderpardon.

Hoeveel aanvragen zijn er ingewilligd op grond van het Kinderpardon?

In de eerste groep zijn 263 kinderen opnieuw beoordeeld. Daarvan hebben 235 kinderen een verblijfsvergunning gekregen. In totaal is aan 28 kinderen na de herbeoordeling een verblijfsvergunning geweigerd. Ook de tweede groep heeft een beslissing op hun aanvraag gehad. Daarbij ging het om nieuw ingediende aanvragen van 837 kinderen. Daarvan hebben 334 kinderen een vergunning gekregen. Van 411 kinderen is de door hen ingediende aanvraag afgewezen.

Waarom zijn er bij de tweede groep minder inwilligingen?

De afwijzingen in de tweede groep kwamen deels doordat kinderen nog geen asielaanvraag hadden ingediend. Ook was er een groep kinderen die niet tenminste al vijf jaar na de asielaanvraag in Nederland was, of waarvan de aanvraag niet vijf jaar voor hun 18e levensjaar was ingediend. Verder was er een aantal keer sprake van identiteitsfraude, gevaar voor de openbare orde of was er al een verblijfsvergunning op een andere grond verleend.

Waarom zijn niet alle aanvragen ingewilligd of afgewezen?

Naast afwijzingen en inwilligingen zijn er ook aanvragen van 171 personen afgesloten om andere redenen. Bijvoorbeeld vanwege een buiten behandelingstelling, een intrekking van de aanvraag of overlijden.

Wat kan iemand doen als hij/zij het niet eens is met de beslissing van de IND?

Tegen een beslissing op grond van de Afsluitingsregeling kan een bezwaarschrift worden ingediend. De IND is momenteel bezig met de beoordeling van de ingediende bezwaarschriften. Als het bezwaar wordt afgewezen, kan de aanvrager in beroep bij de rechtbank.

Hoe kan het dat kinderen hier soms al zo lang zijn ondanks dat zij geen verblijfsvergunning hebben?

De Nederlandse asielprocedure is heel zorgvuldig. Daarom is er na de beslissing van de IND nog de mogelijkheid om in beroep bij de rechter te gaan. Slaagt dat niet, dan kan iemand nog in hoger beroep. Al deze procedures kosten tijd, daarom kan het wel twee jaar duren voordat er een definitieve beslissing is. Daarnaast kiezen vreemdelingen er niet altijd voor om te vertrekken uit Nederland, ook als zij al meerdere keren een afwijzende beslissing hebben gekregen. Bij de IND werken we er hard aan om onze procedures zo kort mogelijk te houden, waarbij we het wettelijke recht van beroep en hoger beroep uiteraard respecteren.