Sign: 'Een au pair hebben is een win-winsituatie'

Sign (18) is sinds september au pair bij een Leidse familie. Over spruitjes, fietsen en Thaiboksen.
Sign

Vrije School in Bangkok

Ik was ontzettend blij dat Nederlandse mensen ook rijst eten, zegt Sign lachend als de familie eten opschept. Er staat een stoofschotel met spruitjes op tafel. Met daarbij de keuze uit brood, aardappel en rijst.

Sinds september is Sign au-pair bij deze Leidse familie. 'Sign hebben we via-via leren kennen’, legt gastmoeder Gerda uit. Hun eigen kinderen, Chaja en Gideon, zitten op een Vrije School. Via een docent van die school kwamen ze te weten dat op een Thaise Vrije School, net buiten Bangkok, een leerlinge zat die graag een jaar in Nederland wilde wonen. Gerda: ‘Dat was Sign, we kwamen met haar in contact en wisten meteen dat we dit wilden realiseren.’

Hoezo Nederland? Sign zegt niet te weten waar ze moet beginnen, zoveel redenen zijn ervoor. De belangrijkste reden is toch de kunst. Sign vindt de oude meesters geweldig, Rembrandt, Vermeer. Maar ook de moderne Nederlandse kunst en design interesseren haar bijzonder. Ze is met haar gastfamilie inmiddels naar het Stedelijk Museum in Amsterdam geweest, maar ook naar de kunsthal in Rotterdam. Het Rijksmuseum is het volgende uitstapje. Ook zelf zou Sign graag naar de kunstacademie gaan op een dag. Misschien in Thailand, misschien ergens anders. Daar moet ze nog over denken.

Culturele uitwisseling

Gastvader Amos legt uit dat het nog even een gepuzzel was om erachter te komen hoe deze uitwisseling praktisch geregeld kon worden. ‘Na enig speurwerk kwamen we erachter dat een verblijfsvergunning voor een au pair een mogelijkheid was. Wij dachten dat een au pair een soort hulp in de huishouding is, maar het betreft officieel een culturele uitwisseling. Eigenlijk precies waar Sign voor kwam, en toen we dat eenmaal wisten was de verblijfsvergunning eigenlijk vrij snel geregeld, via een au pairbureau.’

Al had het ook wat voeten in de aarde. De biometrische gegevens van Sign waren ergens tussen Bangkok en het IND-kantoor in Rijswijk verloren geraakt, en zo kwam het au pair-bureau erachter, dat de procedure voor Signs verblijfsvergunning door de IND ‘on hold’ was gezet. Dat was schrikken, maar het au pairbureau heeft het uiteindelijk op tijd weten te regelen.

Thaiboks-handschoenen

Sign is enthousiast over haar verblijf in Nederland. Ze spreekt al een beetje Nederlands, door de lessen die ze volgt aan een instituut in Leiden. En ze heeft al een aantal vrienden gemaakt om haar Nederlands mee te oefenen. Al spreekt iedereen hier ook goed Engels, vindt ze. Ook in het huishouden heeft Sign een aantal taken toebedeeld gekregen, zoals het uitlaten van de hond. ‘Dat doen jullie hier veel vaker dan wij in Thailand’, zegt Sign. En dat vindt ze een goede zaak. Ze heeft haar moeder gemaild dat ze de hond voortaan vaker uit moet laten.

Als de spruitjes achter de kiezen zijn, gaat Sign ervandoor. Ze moet naar haar bokslessen. Trots laat ze haar traditionele Thaiboks-kleren en -handschoenen zien, die ze van haar moeder heeft gekregen. Ze springt op de fiets. ‘Soms zijn we wel bezorgd’, zegt Gerda lachend. ‘Een Thais meisje op de fiets in Leiden. Ze fietst best hard, en ze komt uit Bangkok, waar niet wordt gefietst, en ook nog links wordt gereden. Ik heb wel eens gezien dat een auto erg hard voor haar moest remmen. Maar tot nu toe gaat het goed, en ze leert snel. Sign is een aanvulling op ons gezin. We zijn blij dat we haar dit jaar kunnen bieden, en genieten van de cultuur die zij met zich meebrengt. We leren van haar over Thailand, en deze zomer gaan we daar naartoe op vakantie. Sign spreekt daarnaast ontzettend goed Engels, waar ook onze kinderen van profiteren. Al met al is het een win-winsituatie.’

Delen