Homoseksualiteit in veel landen nog problematisch

LHBT
De mensenrechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders (LHBT), staan in veel landen onder druk. Schendingen van hun ‘homorechten’ variëren van subtiele discriminatie tot marteling en gevangenschap. In sommige landen staat zelfs de doodstraf op (het praktiseren van) homoseksualiteit.

Nederland biedt bescherming aan mensen die hun land hebben verlaten vanwege angst voor vervolging om  hun seksuele gerichtheid. 

Overzicht wetgeving LHBT wereldwijd (Bron:
www.ilga.org)

Homoseksueel – ja of nee?

Het is niet gemakkelijk om te beoordelen of iemand homoseksueel of lesbisch is. Toch zal de IND ambtenaar moeten beoordelen of het verhaal van de asielzoeker die zegt vanwege zijn homoseksuele gerichtheid problemen in het land van herkomst te hebben gekregen geloofwaardig is.

Gewoonlijk moeten asielzoekers hun asielaanvraag onderbouwen. De IND geeft de asielzoeker uitgebreid de gelegenheid om te verklaren over zijn gestelde seksuele gerichtheid en de situatie van LHBT’ers in het land van herkomst. Het is aan de asielzoeker om  een geloofwaardig verhaal (“relaas”) te vertellen Bij homoseksualiteit is dat soms moeilijk omdat van buiten niet te bepalen is wat de (innerlijke) identiteit van de asielzoeker is De IND zal nooit vragen naar  details over het seksleven van een asielzoeker. Evenmin voert de IND medische tests uit (waaronder psychologisch onderzoek), of worden video-opnamen gemaakt om homoseksualiteit te ‘bewijzen’ - ook niet als de asielzoeker zelf met materiaal ter onderbouwing komt. Maar hoe kan een IND ambtenaar dan wel goed beoordelen of een asielzoeker een geloofwaardig verhaal heeft?

Individuele benadering

Belangrijk is dat men zich realiseert dat er LHBT’ers in alle soorten en maten zijn. Kennis van homoseksualiteit en de homogemeenschap in een land, maar ook de ervaringen met anderen van hetzelfde geslacht, kunnen van persoon tot persoon verschillen.

De IND onderzoekt of de seksuele gerichtheid geloofwaardig is, of dat de asielzoeker dit  enkel gebruikt als motief om een verblijfsvergunning te krijgen. De vragen die de IND stelt gaan in op de problemen die de homoseksuele asielzoeker zegt te hebben ondervonden in zijn land van herkomst. Ook onderzoekt de IND hoe hij in het verleden en op dit moment invulling heeft gegeven aan zijn seksuele gerichtheid.

“I was denying I was gay. I was scared to tell them the truth. I was scared that after the interview the IND might put me back to X. [country of origin].[…] It is not the fault of the IND employee that I did not tell anything. He was just doing his
job and had his questions he had to ask. I do not blame him. Sometimes I blame myself. He even tried to ask me at some point: ‘Are you gay?’. I denied, because I was not feeling safe.”

(Bron: PINK SOLUTIONS - Inventarisatie situatie LHBT asielzoekers/Lieneke Luit) 

Daarbij kijkt de IND ambtenaar – dat geldt trouwens voor elke asielaanvraag – of de verklaringen van de homoseksuele asielzoeker ‘consistent’ zijn. Ook  checkt hij of deze overeenkomen met wat bekend is over de algemene situatie voor LHBT’ers in het land van herkomst.

Veilige omgeving

Omdat LHBT’ers doorgaans uit een omgeving komen waar homoseksualiteit of transgenderisme taboe is, vinden veel van hen het moeilijk om vrij over hun seksuele gerichtheid te praten. Zeker waar zij negatieve ervaringen met de autoriteiten in hun land hebben, kunnen zij zich niet vrij voelen om zonder terughoudendheid hun verhaal te vertellen. 

Om ervoor te zorgen dat homoseksuele asielzoekers geen schaamte voelen om over dit onderwerp te praten, heeft de IND enkele jaren geleden met het COA, Vluchtelingenwerk en COC Nederland  trainingen opgezet voor IND ambtenaren. Hierin komen zaken aan bod als: hoe zorg je voor een goede sfeer tijdens het gesprek? Hoe bied je iemand ruimte om zijn verhaal te doen? Ook stereotypen, de late ‘coming out’ en de rol van de tolk krijgen in deze trainingen aandacht.

Delen

   

​Meer informatie

COC Nederland